NEA

Ο πόλεμος εναντίον της ΔΕΗ

Η Κομισιόν έχει θέσει ως υποχρέωση της ΔΕΗ την απώλεια του 50% των εσόδων της – κάτι που εφόσον συνέβαινε σε οποιαδήποτε εταιρεία, το να χάσει δηλαδή το 50% του τζίρου της παραμένοντας με τα ίδια χρέη,

Διαβάστε Περισσότερα

9 στους 10 Έλληνες δηλώνουν πως ανησυχούν για το περιβάλλον

Πανελλαδική δημοσκόπηση αποκαλύπτει ότι η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών θεωρεί πραγματική απειλή την υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος και ζητά αυστηρότερη νομοθεσία για την προστασία της φύσης στην Ελλάδα.

Διαβάστε Περισσότερα

Δήμος Παύλου Μελά- Εξοικονόμησε 12.770 ευρώ μόνο από την ανακύκλωση στα σχολεία

Τα πρώτα αποτελέσματα του πρωτοποριακού προγράμματος «Ανακύκλωση με Διαλογή στην Πηγή», για το πρώτο εξάμηνο υλοποίησής του στα σχολεία του δήμου Παύλου, 

Διαβάστε Περισσότερα

Μια σχεδόν άγνωστη συνθήκη καθιστά την ενεργειακή πολιτική όμηρο των πολυεθνικών

Η ενεργειακή πολιτική πολλών κρατών τελεί υπό την ομηρία των πολυεθνικών εδώ και 20 χρόνια. Διότι στην ουσία αυτό εξασφαλίζει η Συνθήκη του «Ενεργειακού Χάρτη», η οποία έχει διαφύγει της προσοχής του κοινού. Όταν απειλούνται οι επενδύσεις ή τα κέρδη των πολυεθνικών που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ενέργειας σε μια χώρα που δεσμεύεται από τη Συνθήκη, η κυβέρνησή της αναγκάζεται να αποζημιώσει τις εταιρείες ή να τροποποιήσει την πολιτική της. Μέχρι σήμερα, διάφορες εταιρείες έχουν εισπράξει συνολικά ως αποζημιώσεις 51 δισεκατομμύρια δολάρια από κρατικά κονδύλια.

του Μιχάλη Γιαννεσκή / The Press Project

 

Η ΕΕ και διάφορα κράτη από όλον τον κόσμο υπέγραψαν το 1991 τον Ευρωπαϊκό Ενεργειακό Χάρτη,το «πολιτικό θεμέλιο» που εκφράζει «τις αρχές οι οποίες πρέπει να στηρίξουν τη διεθνή ενεργειακή συνεργασία, βασισμένη στο κοινό συμφέρον για ασφαλή ενεργειακό εφοδιασμό και βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη». Το 1994, η Συνθήκη του Ενεργειακού Χάρτη (Energy Charter Treaty – ECT) υπεγράφη από την ΕΕ και 49 χώρες (Ρωσική Ομοσπονδία, χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, 15 κράτη-μέλη της ΕΕ και τα υπόλοιπα μέλη του ΟΟΣΑ) και το 1998 τέθηκε σε ισχύ. Από το 2015 η Συνθήκη συμπεριλαμβάνει τον Διεθνή Ενεργειακό Χάρτη που έχει υπογραφεί από 82 κράτη, την ΕΕ και 4 άλλους διακρατικούς οργανισμούς. Από αυτά τα κράτη, 54 έχουν επικυρώσει πλήρως τη Συνθήκη και δεσμεύονται από τις διατάξεις της, ενώ η Ρωσική Ομοσπονδία και η Ιταλία έχουν ήδη αποχωρήσει.

Η Συνθήκη καθορίζει κάθε τομέα της παραγωγής, του εμπορίου και της μεταφοράς ενέργειας. Η Κομισιόν τονίζει ότι η Συνθήκη «προσφέρει νομική βεβαιότητα και αυξημένη προβλεψιμότητα για τους ξένους επενδυτές» (Ανακοίνωση ΙΡ/97/1152, 17/12/1997). Οι κυβερνήσεις υιοθετούν τη ρητορική της Κομισιόν. Παράδειγμα ο Υπουργός Ενέργειας της Κύπρου Γιώργος Λακκοτρύπης, ο οποίος κατά την 24η Διάσκεψη του Ενεργειακού Χάρτη στη Λευκωσία το 2013, σημείωσε ότι «είναι σημαντικό για τους ξένους επενδυτές και τις εταιρείες αλλά και για την Κύπρο να υπάρχει σωστό πλαίσιο προστασίας». Όμως, ακριβώς ποιους προστατεύει η Συνθήκη;

«Ανεξάρτητοι» διαιτητές παραγκωνίζουν τα κρατικά και διεθνή  δικαστήρια

Όταν συζητιόταν η Διατλαντική Συνθήκη TTIP πριν μερικά χρόνια υπήρξε μεγάλη  κατακραυγή και πολλές κινητοποιήσεις. Ένα κύριο ζήτημα ήταν το αδιαφανές σύστημα διαιτησίας (η «Επίλυση Διαφορών μεταξύ Επενδυτών και Κρατών»), γνωστό με το ακρωνύμιο ISDS. Ωστόσο, ένα παρόμοιο  σύστημα διαιτησίας για τον ενεργειακό τομέα, το οποίο αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του Ενεργειακού Χάρτη και εφαρμόζεται πολλά χρόνια, παραμένει ασχολίαστο από τα ΜΜΕ και απαρατήρητο από την κοινή γνώμη.

Το εν λόγω σύστημα αποκλείει τα κρατικά και τα ευρωπαϊκά ή διεθνή δικαστήρια από οιαδήποτε ανάμειξη στην επίλυση διαφορών μεταξύ επενδυτών  και κρατών. Κάθε επίλυση ανατίθεται σε μια τριμελή επιτροπή, τα μέλη της οποίας είναι «ανεξάρτητοι» δικηγόροι. Όλες οι υποθέσεις για διαιτησία έχουν υποβληθεί από επενδυτές. Αρκετές παραμένουν απόρρητες ή τα στοιχεία που δημοσιεύονται για αυτές είναι μηδαμινά.  Οι περισσότερες αποφάσεις των επιτροπών (61%) είναι υπέρ των επενδυτών.

Η Συνθήκη δίνει τη δυνατότητα σε πολυεθνικές εταιρείες να απαιτήσουν αποζημιώσεις, ακόμα και όταν η χώρα στην οποία έχουν την έδρα τους δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη. Για παράδειγμα, ο Καναδάς υπέγραψε αρχικά τον Χάρτη του 1991, αλλά απείχε από τις συνθήκες του 1994 και 2015. Ωστόσο, η καναδική εταιρεία εξόρυξης ορυκτών Khan Resources χρησιμοποίησε την ολλανδική Khan Netherlands για να κάνει αγωγή κατά της κυβέρνησης της Μογγολίας, από την οποία η εταιρεία αποζημιώθηκε με 80 εκατ. δολάρια.

Ασφαλιστήριο ή πηγή επιπρόσθετου κέρδους;

Το Corporate Europe Observatory υπογραμμίζει ότι η Συνθήκη αφήνει «παράθυρα» για την κατάχρησή της από εικονικές και επενδυτικές εταιρείες. Για παράδειγμα, 23 από τις 24 «ολλανδικές» εταιρείες που έχουν υποβάλλει αγωγές κατά κρατών είναι εικονικές. Το 88% των αγωγών που έχουν υποβληθεί κατά των περικοπών των επιδοτήσεων ανανεώσιμης ενέργειας στην Ισπανία δεν προέρχονται  από παραγωγούς ανανεώσιμης ενέργειας, αλλά από επενδυτικές εταιρείες.

Οι αγωγές επενδυτών κατά κρατών έχουν αποδειχθεί κερδοφόρες και ο αριθμός τους αυξάνεται ραγδαία. Ο μέσος αριθμός αγωγών ανά έτος το 2013-2017 ήταν οκταπλάσιος από τον αντίστοιχο κατά την περίοδο 1998-2008. Περίπου το 60% από τις αγωγές προέρχονται από συμφέροντα που έχουν έδρα στην Ολλανδία, στη Γερμανία, στο Λουξεμβούργο, στην Βρετανία και στην Κύπρο.

Μερικοί επενδυτές χρησιμοποιούν τη Συνθήκη όχι μόνο σαν ασφαλιστήριο, αλλά σαν πηγή επιπρόσθετου κέρδους, ζητώντας αποζημιώσεις για υποθετικά μελλοντικά κέρδη. Όταν η ιταλική κυβέρνηση έβαλε φραγμό σε νέες εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου στις ιταλικές θάλασσες, η εταιρεία Rockhopper ζήτησε αποζημίωση για το κόστος των ερευνών της στην Αδριατική (40-50 εκατ. δολάρια), αλλά και για κέρδη 200-300 εκατ. δολαρίων που υπολόγιζε ότι θα έβγαζε μελλοντικά από την εκμετάλλευση των ορυκτών καυσίμων. Άλλες εταιρείες απαίτησαν αποζημιώσεις από την κυβέρνηση του φτωχότερου κράτους της ΕΕ, της Βουλγαρίας, όταν μείωσε τις τιμές ηλεκτρικού για τους καταναλωτές.

Οι επενδυτές προστατεύονται ακόμα και όταν ένα κράτος αποχωρήσει από τη Συνθήκη – όπως η Ιταλία, η οποία δήλωσε το 2015 ότι αποχωρεί λόγω της πληθώρας αγωγών που αιτούντο αποζημιώσεις από την κυβέρνησή της – αφού οι διατάξεις της Συνθήκης ισχύουν για προϋπάρχουσες επενδύσεις για 20 χρόνια μετά την αποχώρηση μιας χώρας.

Παρόλα τα προαναφερθέντα και το κόστος των αποζημιώσεων που επωμίζονται οι φορολογούμενοι, ιθύνοντες και αξιωματούχοι προωθούν τη Συνθήκη σαν να μην αντιλαμβάνονται τις παγίδες που ενέχει για τις οικονομίες των κρατών. Βέβαια, όπως είχε πει ο συγγραφέας Άπτον Σίνκλερ, δύσκολα κάποιος αντιλαμβάνεται κάτι, όταν ο μισθός του εξαρτάται από το να μην το αντιληφθεί [ή από το να το αποσιωπήσει].

Η Κομισιόν κλείνει το μάτι στους επενδυτές

Τον περασμένο Μάρτιο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάσισε ότι όταν δύο συμφέροντα με έδρα την ΕΕ έχουν διαφορές, οι διαιτησίες τύπου ISDS  σε διμερείς συνθήκες παραβιάζουν την νομοθεσία της ΕΕ, καθότι παραγκωνίζουν τα ευρωπαϊκά δικαστήρια. Περίπου οι μισές περιπτώσεις διαφορών μεταξύ συμφερόντων που εδρεύουν στην ΕΕ αφορούν τη Συνθήκη. Ωστόσο, η απόφαση του δικαστηρίου δεν ισχύει σε αυτές τις περιπτώσεις, καθότι δεν η Συνθήκη δεν είναι διμερής. Παραδόξως, η Κομισιόν δήλωσε στις 19 Ιουλίου ότι η απόφαση του Δικαστηρίου θα πρέπει να εφαρμόζεται και στις παραπάνω περιπτώσεις. Βέβαια η Κομισιόν γνωρίζει ότι ένας πολυεθνικός χαμαιλέοντας εύκολα μπορεί να εμφανιστεί με έδρα εκτός της ΕΕ.

Η Κομισιόν προώθησε τη Συνθήκη δηλώνοντας ότι στόχευε στην προστασία της ενεργειακής επάρκειας των μελών-κρατών και του περιβάλλοντος. Όμως οι διατάξεις-κλειδιά της Συνθήκης αφορούν την προστασία των επενδυτών, όπως αναφέρεται ξεκάθαρα στα σχετικά έγγραφα και ειδικά των ξένων επενδυτών, όπως τονίζουν πολλοί νομικοί σύμβουλοι ανά τον κόσμο (βλέπε, για παράδειγμα, εδώ και εδώ). Η αντιμετώπιση των επενδυτών και των φορολογουμένων πολιτών της ΕΕ από την Κομισιόν θυμίζει τη φράση του συγγραφέα Κάρλο Φουέντες «για τους φίλους μας τα πάντα, για τους εχθρούς μας ο νόμος».

Η Ελλάδα επικύρωσε τον Ενεργειακό Χάρτη το 1997 (Ν. 2467). Μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει αγωγές κατά της Ελλάδας από επενδυτές, ή τουλάχιστον δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας, παρότι ότι έχουν ήδη γίνει κατά χωρών με πολύ μικρότερο ενεργειακό προφίλ, όπως η Αλβανία και η ΠΓΔΜ. Ίσως η Ελλάδα είναι ιδιαίτερα προσεκτική στις συναλλαγές της με τους επενδυτές. Ίσως ικανοποιεί πλήρως τις απαιτήσεις τους.

Όμως οι επικείμενες συμφωνίες για την εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων της χώρας εμπλέκουν κολοσσιαία συμφέροντα και το επενδυτικό τοπίο αλλάζει σημαντικά. Στις 27 Σεπτεμβρίου υπογράφτηκαν οι αρχικές συμβάσεις με την Total και την ExxonMobil για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων από τον Υπουργό Ενέργειας Γ. Σταθάκη, ο οποίος εξέφρασε την ελπίδα να μπει η Ελλάδα στον χάρτη των παραγωγών χωρών, ενώ σε σχέση με την προστασία του περιβάλλοντος υπογράμμισε ότι στην Ελλάδα ισχύει η ευρωπαϊκή νομοθεσία που είναι η αυστηρότερη στον κόσμο. Το γεγονός ότι η προστασία των επενδυτών που παρέχει η Συνθήκη του Ενεργειακού Χάρτη είναι επίσης η αυστηρότερη στον κόσμο και στην ουσία καθιστά την ενεργειακή πολιτική όμηρο των πολυεθνικών πέρασε για άλλη μια φορά απαρατήρητο.

Τρομακτικό ιστορικό ρεκόρ για τις παγκόσμιες εκπομπές CO2-Τι έκανε η Ελλάδα

Οι παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα αναμένεται να φθάσουν το 2018 στο υψηλότερο σημείο τους στην ιστορία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Προγράμματος Άνθρακα (Global Carbon Project).

Διαβάστε Περισσότερα

Έρευνα σοκ αποδεικνύει ότι όλοι τρώμε... πλαστικό - Βρέθηκε στα κόπρανα όλων των συμμετεχόντων!

Μικροπλαστικά ανακαλύφθηκαν σε όλα τα δείγματα ανθρώπινων κοπράνων από πολλές χώρες, σύμφωνα με την πρώτη διεθνή έρευνα του είδους της

Διαβάστε Περισσότερα

Mόνο στη Βραζιλία έδωσε μίζες ο Άικε Μπατίστα της TVX Gold;

Σε 30 χρόνια φυλάκισης καταδικάστηκε ο Βραζιλιάνος πρώην δισεκατομμυριούχος Άικε Μπατίστα, για δωροδοκία του κυβερνήτη του Ρίο ντε Τζανέιρο με αντάλλαγμα συμβόλαια για έργα στην πολιτεία του Ρίο.

Η άνοδος και η πτώση του Άικε Μπατίστα είναι υλικό για ταινία. Ο «ροκ σταρ” επιχειρηματίας της Βραζιλίας έφτιαξε την περιουσία του με χοντρές μπίζνες σε μεταλλεία και πετρέλαιο. Το 2012 «άξιζε” 35 δις δολάρια και ήταν ο έβδομος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Αλλά το 2015 τα 35 3JBEKJHU3IUJδις είχαν κάνει φτερά και ο Μπατίστα ήταν πλέον ένας «αρνητικός δισεκατομμυριούχος”, χρωστούσε δηλαδή πάνω από 1 δις δολάρια. Τα γιοτ, τα τζετ και η λευκή Lamborghini Aventador κατασχέθηκαν και το 2017 ο Μπατίστα βρέθηκε για πρώτη φορά σε φυλακή υψίστης ασφαλείας της Βραζιλίας, κατηγορούμενος για μίζες σε κρατικούς αξιωματούχους, διαφθορά και ξέπλυμα χρήματος.

 Τι μας νοιάζουν εμάς τα βάσανα ενός μεγαλολαμόγιου; Ο Άικε Μπατίστα άφησε τη σφραγίδα του και στην Ελλάδα και συγκεκριμένα τη Χαλκιδική, αφού το 1994 η εταιρεία του TVX Gold εμφανίστηκε ως ο «μεγάλος επενδυτής” και «σωτήρας” των απαξιωμένων τότε Μεταλλείων Κασσάνδρας. Στην Ελλάδα όπου ευδοκιμούν τα λαμόγια παντός είδους, ο Άικε βρήκε όλα τα στοιχεία που θα του έφτιαχναν μια περιουσία: διεφθαρμένες κυβερνήσεις και πολύ χρυσό και άλλα πολύτιμα μέταλλα στο έδαφος που οι υπουργοί της εποχής διατυμπάνιζαν οτι θα έδιναν «σε όποιον τους έδινε 1 ευρώ”H «δουλειά” συμφωνήθηκε κάτω από το τραπέζι με την πιστώτρια Εθνική Τράπεζα και την εκκαθαρίστρια Εθνική Κεφαλαίου και «ευλογήθηκε” με ένα στημένο διαγωνισμό, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της TVX από τον τότε υφυπουργό Χρήστο Πάχτα. Τις διαπραγματεύσεις έκανε ο δικηγόρος Ιωάννης Δρυλλεράκης, μετέπειτα μέλος του Δ.Σ. της TVX, που πρόσφατα τον έβαλε ο κ. Σταθάκης να υπερασπιστεί το δημόσιο συμφέρον (!) στη διαιτησία με την Eldorado. Εξαιρετικά αποκαλυπτική ιστορία, μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ και τη συνέχειά της εδώ.

Τα σχέδια της TVX για εκμετάλλευση του χρυσού της Ολυμπιάδας ναυάγησαν λόγω της αντίστασης και του μεγάλου αγώνα των κατοίκων της περιοχής. Tα Μεταλλεία Κασσάνδρας ανέβασαν στον ουρανό και μετά γκρέμισαν την TVX Gold που πουλήθηκε σε άλλη εταιρεία για να γλυτώσει από τα οικονομικά της προβλήματα. Η Ελληνική θυγατρική της, TVX Hellas, πτώχευσε και ο Πάχτας άφησε να φεσωθούν τα χρέη της οι Έλληνες φορολογούμενοι. Αλλά ο Άικε Μπατίστα είχε προλάβει να αποχωρήσει πριν την τελική πράξη.

Το 2003 η ιστορία με τη δήθεν «σωτηρία” των Μεταλλείων Κασσάνδρας – δηλαδή τη μεταβίβασή τους κοψοχρονιά και με σκοτεινές διαδικασίες σε κάποιο διεθνές μεγαλολαμόγιο – επαναλήφθηκε. Άλλο λαμόγιο – ο Ρουμάνος Φρανκ Τίμις αυτή τη φορά – ίδιος Υπουργός, ο Πάχτας. Για αυτή τη μεταβίβαση ο Χρήστος Πάχτας «τιμήθηκε” και δικαστικά (πρωτόδικα και στο εφετείο, δηλαδή τελεσίδικα) με το χαρακτηρισμό «διαπλεκόμενος”. Το πολύ ενδιαφέρον παρασκήνιό της μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Τα τελευταία 25 χρόνια της ιστορίας τους τα Μεταλλεία Κασσάνδρας παράγουν ασταμάτητα σκάνδαλα και διαπλοκή. Αλλά μην ανησυχείτε! Ο κακός Άικε Μπατίστα είναι στη φυλακή για 30 χρόνια, όλοι οι υπόλοιποι που έχουν εμπλακεί σε αυτή την ιστορία είναι αθώες περιστερές και οι Έλληνες πολιτικοί είναι γνωστό οτι δεν παίρνουν ποτέ μίζες.

Νέα των Περιβαλλοντικών Συλλόγων του Κορινθιακού

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟ

Καιρός σήμερα και πρόγνωση καιρού για κάθε περιοχή

Κοινωνικη δικτυωση